Ιμπρεσιονιστής της εποχής του πριν ακόμα εμφανιστεί το κίνημα των ζωγράφων το 1874 από τον περίφημο πίνακα του Κλοντ Μονέ. Ο Μπαλζάκ βγαίνει από το δωμάτιό του παρατηρεί και ύστερα μεταφέρει στο χαρτί όλα εκείνα που συνάντησε στον άστατο κόσμο των ανθρώπων, στα διάφορα μέρη που συχνάζει. Είναι ουσιαστικά ο πρώτος που το έκανε για αυτό και έχει μείνει στην ιστορία ως ο πατέρας του μυθιστορήματος, όπως ο Σεζάν είναι πια εδραιωμένος ως ο πατέρας της σύγχρονης τέχνης. Το σύμπαν του Μπαλζάκ έχει έρωτες και μίση, πίκρες και χαρές, ανασφάλειες και συγκινήσεις και κάθε λογής συναισθήματα, όλα εκείνα που αισθάνονται οι άνθρωποι και για τα οποία ευθύνονται τα πάθη τους. Αυτά τα πάθη τους περιγράφει ο ίδιος στα βιβλία του, ιστορίες που έχουν μια κοινή συνισταμένη, την άστατη ανθρώπινη μοίρα, αυτήν για την οποία έγραψε αργότερα και ο Αντρέ Μαλρώ στο δικό του βιβλίο. Στην φανταστική ερωμένη, ο αναγνώστης θα γνωρίσει άλλη μία πτυχή της ανθρώπινης φύσης, θα συναντήσει τον ασταθή ερωτικό βίο μιας κυρίας, της πλούσιας δεσποινίδος ντε Ρουβρ και τον ουσιαστικά δίχως αντίκρυσμα έρωτα του Αδάμ προς την εν λόγω κυρία παρότι παντρεμένη, εκείνη περί άλλων τυρβάζει και εκείνος ζει σε ένα όνειρο απατηλό. Ένα ακόμα επεισόδιο στην αλυσίδα που λέγεται ανθρώπινες σχέσεις, μια ιστορία ανεκπλήρωτου πάθους από την μία και μια ιστορία λαχτάρας, δύο διαστάσεις που διαιωνίζονται από συστάσεως κόσμου.
Μια ακόμα ιστορία έρωτος που ζωντανεύει στα χέρια αυτού του μάγου της λογοτεχνίας
Οι ιστορίες του Μπαλζάκ, όπως αυτή που έχουμε στα χέρια μας, μας απογειώνουν όταν όλα γύρω μας προσγειώνουν σε μια πεζή πραγματικότητα από την οποία δυστυχώς δεν μπορούμε να ξεφύγουμε μιας και έχει εξαφανιστεί ο ρομαντισμός που τόσο σθεναρά υπερασπίστηκε με όπλο την πένα του. Ο Μπαλζάκ έχει μείνει στην ιστορία ως ο χοντρούλης της λογοτεχνίας, ένας ευτραφής εμπνευστής όλων αυτών που μας άφησε πίσω και δεν έχουμε λόγια αρκετά για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για τη δική του Ανθρώπινη Κωμωδία σε συνέχεια της Θείας Κωμωδίας του Δάντη από την οποία άντλησε στοιχεία γιατί τα μεγάλα κείμενα ήταν πάντα ο οδηγός και ο πλοηγός του. Σοφός, εμπνευσμένος και πάντα σε αναζήτηση νέων ερεθισμάτων βρισκόταν και υπήρξε τόσο αγαπητός και τόσο θελκτικός στις γυναίκες της εποχής που όλες τον ήθελαν παρά το παρουσιαστικό του. Ήταν ένας Δον Ζουάν της εποχής του και ας μην ήταν όμορφος αρκετά ούτε και ψηλός, είχε όμως άλλα χαρίσματα. Όλα αυτά περί εμφάνισης δεν έχουν αξία, αξία έχει ο πλούτος της ψυχής του, αυτόν τον πλούτο ξεδίπλωσε με σαγήνη και διαχυτικό πνεύμα.
Αυτό που τον καθιστά μοναδικό είναι πως τα βιβλία του μιλούν για εξωσυζυγικές σχέσεις, καταπιεστικούς γάμους, παθιασμένους έρωτες, ίντριγκες και φλερτ, όχι όμως με τρόπο υπερφίαλο αλλά με μία διεισδυτική ματιά και μία διάθεση ρεαλιστικής καταγραφής της γαλλικής κοινωνίας των ημερών του. Αυτό είναι που τον ξεχωρίζει από τους ασήμαντους λογοτέχνες της σειράς που επιδίδονταν στη συγγραφή ευφάνταστων ρομαντικών ιστοριών χωρίς καμία περαιτέρω επεξεργασία ή ερμηνεία. Εκείνος δεν έπαψε να προκαλεί συζητήσεις, να εγείρει ερωτήματα και απορίες, να αναζητά τη λύση στο μέγα ερώτημα της ανάλυσης της ανθρώπινης φύσης με την οποία τόσο διεξοδικά ασχολήθηκε. Ο ίδιος αν και στρουμπουλός και όχι όμορφος, υπήρξε ιδιαίτερα σαγηνευτικός και έλκυε τις γυναίκες γύρω του, πολλές δε από τις πτυχές των χαρακτήρων των ηρωίδων του είναι παρμένες από τις δικές του προσωπικές συναναστροφές, άρα σαν άλλος Τουλουζ-Λωτρεκ κατέγραφε κάθε ώρα και λεπτό κοντά στις κομψές κυρίες που τον συντρόφευαν.
Δεν υπάρχει απόλυτη ευτυχία και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα μέσα από την νουβέλα αυτή όπου ο Μπαλζάκ μπορεί και αφηγείται κάθε επεισόδιο της ζωής του ζευγαριού, μια πορεία σχέσης που περνά από σαράντα κύματα καθώς ο Αδάμ δεν είναι εκείνος τον οποίο είχε ονειρευτεί η δεσποινίς ντε Ρουβρ και για αυτό πολιορκείται από ερινύες που την καθιστούν ευάλωτη σε άλλους έρωτες και άλλα βλέμματα. Είναι αυτός ο πόλεμος μέσα της, ένας κάποιος οίκτος σαν εκείνον του ήρωα του Στέφαν Τσβάιχ ή μήπως είναι μια άλλη δύναμη που την αποτρέπει από το να παρεκτραπεί; Πώς να γλιτώσεις από τις ασωτίες και τις παρεκτροπές σε μια πόλη όπως το Παρίσι όπου όλα κυλούν τόσο γρήγορα, τόσο ρευστά και οι πειρασμοί είναι τόσοι πολλοί; «Σε μια πόλη των απολαύσεων όπως το Παρίσι, όπου η διασκέδαση ξεχειλίζει σε κάθε σημείο, η πολωνική απερισκεψία βρήκε διπλάσιες αφορμές από όσες χρειάζονταν για να το ρίξει στην ασωτία. Ας το πούμε, επιτέλους: ο Αδάμ είχε πάνω απ’ όλα εμπόδιο στους τρόπους του και το παράστημά του». Η φανταστική ερωμένη είναι λοιπόν το όργανο στα χέρια του αριστοκράτη συνοδού του Αδάμ, του Ταντέους Παζ, ο οποίος για να μην υποκύψει στον πειρασμό της σύνδεσής του με την δεσποινίδα ντε Ρουβρ, συγγνώμη κυρία πια, επινοεί μια φανταστική ερωμένη, ιδού λοιπόν το μεγαλείο και η ευρηματικότητά του. Ο Μπαλζάκ ξέρει πως να παίζει με τις συνειδήσεις των ηρώων του και αυτό πράττει δίχως φειδώ.
Η συγγραφική του ωριμότητα έλαβε χώρα πρόωρα, ήδη από τα κατά βάση δυσάρεστα βιώματα που είχε ως νέος, μια και τα ευχάριστα ήρθαν αργότερα, κατόπιν έντονης επιθυμίας και επιμονής του ίδιου, που πίστεψε στον εαυτό του. Εκτός ελάχιστων φωτεινών εξαιρέσεων, βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν πατέρα αυταρχικό, μία μητέρα αδιάφορη αλλά και έναν περίγυρο ανθρώπων που τον παραμέρισαν και τον εγκατέλειψαν γιατί ήταν πολύ παράξενος και ίσως ρομαντικός για την εποχή του και ατίμαζε το όνομα της οικογένειάς του. Σπάζοντας τις αλυσίδες που τον κρατούσαν δέσμιο των πόθων του για συγγραφή, μιας και όπως μας επισημαίνει ο ίδιος ο Μπαλζάκ «η λογοτεχνία υπήρξε η πιο απαιτητική από τις ερωμένες του», κατάφερε να διανύσει ελεύθερος και ανεξάρτητος από δεσμεύσεις τον δικό του δρόμο και να πορευτεί με βάση τις δικές του πεποιθήσεις.
Οι ήρωές του είναι σάρκα από τη σάρκα του, πνεύμα από το πνεύμα του καθώς το χέρι του Μπαλζάκ έγραφε αλλά η ψυχή του το καθοδηγούσε, η ψυχή του πάντα ήταν αυτή που μας μιλούσε με λέξεις από τότε μέχρι σήμερα και για όλους εμάς είναι ένας φάρος, είναι ο πατέρας της σύγχρονης λογοτεχνίας, είναι ένα πρόσωπο στο οποίο ξαναγυρνάμε για να μας φωτίζει στο δύσκολο σήμερα, σε εκείνον και σε σοφούς του κόσμου όπως αυτός έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο αύριο. Δεν είναι διόλου τυχαίο πως ο Μπαλζάκ παραμένει και θα παραμένει στο πάνθεον των λογοτεχνών που θα διαβάζονται από μικρούς και μεγάλους, θαυμαστές και θαυμάστριες, γιατί πολύ απλά έγραφε με την ψυχή του και με οδηγό την καρδιά του, την γεμάτη παλμό και σφυγμό.
«Μπορείς κανείς να σώσει τη ζωή ενός ανθρώπου και ύστερα να τον σκοτώσει, αν ανακαλύψει ότι είναι ανάξιος σύντροφος. Όμως εκείνο που κάνει τις φιλίες ακατάλυτες, εμείς το δοκιμάσαμε: σε μας, υπάρχει η διαρκής και αμοιβαία προσφορά στιγμών ευτυχίας, που ίσως κάνει, από την άποψη αυτή, τη φιλία πλουσιότερη κι απ’ τον έρωτα»
Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Paris X Nanterre στο Παρίσι. Είναι κάτοχος Master of Arts in Management and Administration από το Bocconi School of Management του Μιλάνου. Ως ανεξάρτητος Ιστορικός τέχνης ασχολήθηκε με την οργάνωση εκθέσεων σε γκαλερί και χώρους τέχνης με την συμμετοχή αποκλειστικά νέων καλλιτεχνών. Αρθρογραφεί ως κριτικός βιβλίου, διοργανώνει διαλέξεις για τέχνη και είναι ο ιθύνων νους πίσω από το bookfeed. Εργάζεται στο χώρο του βιβλίου και πιο συγκεκριμένα στο Nakas bookhouse της Πανεπιστημίου ως σύμβουλος βιβλίου.